นิทานหิ่งห้อย (เป็ก ผลิตโชค)



ไขว่คว้าหาทางหลุดพ้นในคืนมืดมนไร้จันทร์

ดูแววตาคู่นั้นหมดสิ้นกำลังก้าวไป

หิ่งห้อยเห็นแมงมุมสาวเจ้าเดินหลงทางไกล

ช่างดูโชคร้าย จึงเกิดความสงสาร



อาสาช่วยส่องนำทางให้แสงในความมืดมน

ใช้แสงอุ่นๆวนๆ ได้เห็นแมงมุมหนาวสั่น

ทุ่มเททั้งกายใจขอทำหน้าที่แทนจันทร์

ให้แมงมุมนั้น ได้กลับบ้านปลอดภัย



* กลายเป็นหัวใจวิ่งทอใยสัมพันธ์

ไม่รู้ความรักนั้นเกิดตอนไหน

ถึงจะไม่รู้ตัว แต่รู้ว่าช่างสุขใจ

ยามเป็นแสงไฟส่องนำทาง



ก็รู้ว่าเราต่างกัน ไม่ช้าก็คงห่างไกล

แต่เสียงหัวใจสั่งปีกบางๆ ให้บินเถอะนะ บินไป

ถึงแม้แสงไฟจะจาง ไม่รู้จะดับลงตรงไหน

ก็พร้อมพาเจ้าไป เจ้าแมงมุม



แต่แล้วทุกอย่างก็ฟ้องเมื่อลอยล่องมาถึงรัง

ตัวและปีกบางๆถูกรั้งพัวพันสายใย

หิ่งห้อยเห็นแมงมุมร่าเริงก็หลงดีใจ

ไม่ได้เผื่อไว้ ว่ามันคือลางร้าย



ก่อนความรู้สึกสุดท้ายจะลบเลือนไปนิรันดร์

ก่อนที่คมเขี้ยวจะฝัง ก่อนรักจะจางหายไป

ได้เรียนรู้ความจริงไม่มีชีวิตใดๆ

ไปกันได้ไกล เมื่อจุดหมายต่างกัน



(*)



** ก็รู้ว่าเราต่างกัน ไม่ช้าก็คงห่างไกล

แต่เสียงหัวใจไม่เคยทวงถามสิ่งที่ได้ทุ่มเทไป

สุดท้ายแสงไฟซีดจาง พลันแสงสว่างมืดดับไป

ดับแสงลงบนใย เจ้าแมงมุม